Vrijwilliger Wilma: “Het geeft mij zoveel meerwaarde in mijn leven om iets te kunnen betekenen”
Wilma is nu negen jaar vrijwilliger bij Sravana. Na een tussenstop kwam ze weer terug. Ze miste het hospicewerk. “Het geeft mij zoveel meerwaarde in mijn leven om iets te kunnen betekenen voor mensen in de laatste levensfase.
Vooral de avonddiensten hebben mijn voorkeur om de angst te verminderen wanneer de nacht komt. Complementaire zorg is mijn specialiteit in de vorm van massages met – als ze dat wensen – hun lievelingsmuziek.
Met gasten die geboren of getogen zijn in een Indisch gezin heb ik vaak een herkenningsklik die ik niet hoef uit te leggen. Praten over lekker eten en muziek en herinneringen ophalen over tempo doeloe is wat ons bindt. Het werkt heilzaam voor mij om er ook te kunnen zijn voor hen en andersom laten zij dit ook weten.
Een gast geboren in Batavia (nu Jakarta) had bezoek van familie. Ik liet ze een Indisch lied horen wat over “thuiskomen” gaat. Tijdens de afscheidsdienst in de kerk werd de kist uitgedragen terwijl dit lied klonk….
Een andere gast had dezelfde woonplaats Semarang als mijn ouders. Ze kwam ook op dezelfde boot als mijn ouders en broers in 1953 naar Nederland. Bijzonder was dat deze gast mij kon vertellen hoe het op die boot was. Zo dankbaar ben ik dan dat ik die gasten net als aan al de andere gasten kan geven wat ik mijn familie niet meer kan geven in liefdevolle zorg en aandacht.
Een gast die in Turkije geboren is gaf ik een voetmassage. Ze luisterde naar Turkse muziek. Haar kinderen kwamen binnen en begonnen te stralen. Ik vroeg wat deze muziek betekende. Ze zeiden lachend dat het bruiloftsmuziek was en vonden het ontzettend fijn voor hun moeder.
Dankbaar ben ik dat ik er mag zijn voor de gasten en de familie om hen te ondersteunen bij het afscheid.”
